Sabahın bilmem kaçında, daha ayılmadan sallana sallana balkona çıkıp sigara yakmak..
Bu aralar mantığımı biraz sorgulamam gerekiyor sanırım. Bu öyle bir hal aldı ki, sanki hayatımın vazgeçilmeziymiş gibi sıkıntılı saatler geçirmeme sebep oluyor. Yani bir düş görüp üstüne sigara yakmak, sıkıntılı olup sıkıntılı yakmak, tartışıp sigara yakmak, mutlu olup sigara yakmak, aile içi geçimsizlik üzerine kafa patlatıp sigara yakmak, tamamlanmamış hikayeler,denemeler üzerinde çalışıp sigara yakmak.. Birgün kendimi yakacağım sanırım..

Bu meretin sonu gelmeyecek gibi görünüyor. Bir bu blog olayı var kafamı meşgul eden. Ne çok şey var beni meşgul eden. Aslında şöyle bir meşguliyet bu. Ben bu sayfa ile yetinebiliyorum. Dostum Burak sabahın o sersem saatlerinde kalkıp birkaç işini bitirdikten sonra pazar keyfi yaparken benim tacizimle selam verdi. Sonra yavaş yavaş kendi alanadımı almak fikrini kanıma işlemeye başladı.

- Lan oğlum bir tane alanadı alıp orda yazsana.

Bir sürü kafa patlatıp şimdilik bir sonuca ulaşamamazlık krizinden sonra, onu biraz rahat bırakmaya karar verdim. Yoksa küfrü basması olasıydı.

Gündelik hayatın sıradanlığını ve bugün yapacağım işleri biraz gözden geçirdikten sonra,
-Oha lan bugün pazar hiç işim yokki!
gibi bir cümle kurduğumu anımsıyorum.. Evet elime kahvemi alıp leptopumu yanıma alıp yeni keşiflerimizden Bandista'yı dinliyorum. Bir yandanda eksik yazınları tamamlamak gerekiyor. Bakalım bugün hayatta ne gibi bir sürpriz olacak. Belkide yine o sıkıcı, boktan günlerden biridir. Henüz saat erken, umutsuzluğa kapılmamak gerekiyor..