Hayat tuhaf birşey.. ''Sürprizlerle dolu'' saçmalıklarına girmeyeceğim elbet. Fakat daha dün solduğuna inandığım bir yaprak bugün yeniden farklı bir ağaçta gözüme çarpıyor. Elbette solan, solduğuyla kalmıyor. Bıraktığı izler, tahribatın büyüklüğünü göstersede yeni yapraklarla bu izleri kapatabiliyorum. Ama sadece üstü kapanıyor tahrip izlerinin. Göstermelikte olsa mutluluk yalanına kapılıyor insan.

Bugün saçma ama bir okadarda heyecanlı bir gündü.. Ve aşk, bu inanmadığım kavrama izin vermeliyim belkide. Kapı aralığından baktıkça içeri odalara saklanmaya gücüm kalmadı artık. Yıkıp döküp gidecek/gideceğim belki. Ama anda gelişiyorsa herşey, yaşamak gerek..

Çekip gittiğinde ardından siktir çekmeyeceğim..